Krioterapia


 

Od lat wiadomo, że życie w niższej temperaturze jest jednym z czynników zapewniających długowieczność. Miłośnicy kąpieli w zimnej wodzie oraz „morsy” cieszą się szczególnie dobrym stanem zdrowia i odpornością na choroby sezonowe. Te metody mogą odstraszać potencjalnie zainteresowane osoby, które chciałyby zyskać lepsze zdrowie. W porównaniu do nich krioterapia jest znacznie lepiej tolerowana przez osoby ciepłolubne i szczególnie polecana przy wielu chorobach układu ruchu i tkanek miękkich.

Co to jest krioterapia?

Krioterapia to zabieg pobudzający reakcje obronne, które mają szereg pozytywnych działań na zdrowie pacjenta. Wykorzystują bardzo niską temperaturę poniżej zera, która w kontakcie z ciałem powoduje między innymi wydzielanie endorfin, które są naturalnym środkiem przeciwbólowym. Najprościej określić ją jako leczenie zimnem. Współczesna technologia pozwala na stosowanie jej zarówno miejscowo, jak i ogólnie na całe ciało. Przystosowane do tego kliniki w sposób nieinwazyjny wykorzystują skrajnie zimne temperatury jako środek pobudzający leczenie i redukujący stany zapalne.

Leczenie zimnem – rodzaje krioterapii

Wspomniane wyżej ogólne lub miejscowe zastosowanie krioterapii to dwa główne rodzaje zabiegu. W rehabilitacji stosuje się odmianę krioterapii – kriostymulację, tzn. pobudzanie organizmu pacjenta przez krótkie, ale bardzo intensywne wychładzanie (miejscowe – na określony fragment ciała lub ogólne – w tzw. kriokomorze). Pojedynczy miejscowy zabieg krioterapii charakteryzuje niska cena w porównaniu do zabiegów odnowy biologicznej.

Krioterapia ogólna

Kompleksowe działanie krioterapii ogólnej uzyskuje się, wykorzystując kriokomorę. Zanim rozpocznie się główna część zabiegu, lekarz przeprowadza rutynowe badanie oraz wywiad potwierdzający aktualny stan zdrowia i historię chorób. Pierwszą fazą jest wejście do pomieszczenia, w którym panuje temperatura na poziomie minus 50 stopni Celsjusza. Po 30 sekundach następuje wejście do głównej komory, w której jest już trzykrotnie niższa temperatura. W kriokomorze obowiązuje strój składający się z ciepłych butów, podkolanówek, rękawiczek, opaski zakrywającej uszy oraz maski na twarz. Czas spędzony w komorze oscyluje wokół 2-4 minuty. Całe nasze ciało poddane jest bardzo niskiej temperaturze. Po wyjściu aktywują się hormony, układ odpornościowy oraz liczne receptory.

Krioterapia miejscowa

Zabiegi kriostymulacyjne miejscowe polegają na nadmuchu zimnych par azotu bądź dwutlenku węgla o temperaturze od -75 do nawet -180*C na obszar ciała objęty schorzeniem. Powierzchnia skóry osiąga przy tym temperaturę około 00C. Zabieg trwa zwykle 1-3 minuty (zależnie od wielkości powierzchni wychładzanej, osobniczej wrażliwości na zimno itp.) i jest skuteczny w licznych schorzeniach i urazach narządu ruchu. Uczucie, jakie towarzyszy krioterapii miejscowej jest bliskie neutralnemu. Początkowo odczuwa się chłód a na skórze widoczne jest zaszronienie. Ten rodzaj zabiegu polecany jest w leczeniu miejscowych urazów i silnych stłuczeń powodujących ból. Z powodzeniem stosuje się ją w chorobach reumatologicznych oraz zwyrodnieniach. Medycyna estetyczna wykorzystuje zabieg krioterapii w walce z obrzękowo-włóknistym zwyrodnieniem tkanki łącznej zwanym cellulitem.

Zalety stosowania krioterapii

Korzyści, jakie niesie ze sobą seria zabiegów w kriokomorze lub kriostymulacja miejscowa są przeróżne. Krioterapia wykazuje działanie znieczulające i przeciwobrzękowe (często już po wykonaniu pierwszego zabiegu!), polepsza ukrwienie i pobudza układ hormonalny ze wszystkimi tego konsekwencjami, a zwłaszcza efektem przeciwzapalnym. Leczenie stanów zapalnych stawów, mięśni i ścięgien odbywa się znacznie szybciej. Reumatyzm i Parkinson należące do schorzeń neurologicznych również kwalifikują się do regularnych zabiegów leczenia zimnem w formie ogólnej.

Nowe trendy medyczne stosowane w gabinetach odnowy biologicznej salonów SPA oraz sanatoriach tworzą nowe trendy w leczeniu ujemną temperaturą. Złe samopoczucie, depresja i częste odczuwanie zmęczenia to nowe wskazania dla krioterapii. Hormony aktywowane kilka minut po wyjściu z kriokomory, zapewniają zastrzyk pozytywnej energii do działania. Lepiej ukrwione mięśnie sprawiają, że po godzinie od zabiegu czujemy się sprawniejsi i wypoczęci.

Wskazania krioterapii

Za skierowanie na zabieg krioterapii ogólnej lub miejscowej odpowiada przede wszystkim lekarz. Jeżeli sami zdecydujemy się spróbować, to musimy pamiętać o wcześniejszych badaniach, które zdecydują, czy nadajemy się do wizyty w kriokomorze. Istnieją cztery główne grupy przypadków medycznych, dla których krioterapia jest drogą do polepszenia stanu zdrowia i nie tylko. Przede wszystkim choroby układu ruchu są książkowym przykładem na skuteczność niskich temperatur. Wspomniane już schorzenia neurologiczne, a także infekcje górnych dróg oddechowych, które wymagają specjalistycznego leczenia, to dwa kolejne wskazania do zabiegu. Otyłość i walka z cellulitem to czwarty powód, który składnia do zapisania się na regularną serię wizyt w kriokomorze lub zabiegów miejscowych.

Przeciwwskazania krioterapii

Wady serca oraz niedokrwistość eliminuje przede wszystkim z komory krioterapeutycznej. Miejscowe stosowanie może być dozwolone za zgodą lekarza. Ograniczeniem w stosowaniu zabiegów ogólnych są również objawy duszności, niedoczynność tarczycy i zaburzenia rytmu serca. Nawet osoby źle tolerujące zimno mają przeciwwskazania do krioterapii z powodu podwyższonego ryzyka silnego stresu, który mógłby wzmagać pocenie. Ludzie z nadmierną potliwością również nie powinni korzystać z kriokomory. Istnieje bowiem niebezpieczeństwo przeobrażenia kropelek potu w niebezpieczne grudki lodu. Zbyt zaawansowany wiek (+65 lat) lub zbyt niski (dzieci poniżej 10 roku życia) mają zwykle niższa odporność, dlatego umieszcza się ich w grupie, która powinna wystrzegać się zabiegów ogólnych leczenia zimnem.